Belangrijkste punten
- Sinds de oorlog met Iran begon, is de goudprijs sterk gedaald, tot minder dan 4.200 dollar per troy ounce. Dit ondanks de steeds grotere onzekerheid, op een markt die normaal gesproken juist de vraag naar veilige beleggingen (zoals goud) aanwakkert.
- De angst voor een hogere inflatie en een sterkere dollar zijn beide grote tegenslagen: doordat beide zijn gestegen, is de aantrekkingskracht van activa die geen rendement opleveren minder groot geworden.
- Deskundigen geloven dat de vooruitzichten voor de lange termijn hetzelfde zijn gebleven: door de vraag van centrale banken en geopolitieke versnippering blijft goud een strategische belegging.
Toen op 28 februari raketten over Iran begonnen te vliegen, verliep de reactie van de markten volgens een bekend patroon: de olieprijzen schoten omhoog, aandelen daalden en beleggers zochten, in ieder geval aanvankelijk, hun toevlucht tot veilige havens. De goudprijs, het oudste toevluchtsoord, steeg in enkele dagen tijd tot meer dan 5.400 dollar per troy ounce.
En toen, ondanks het feit dat de oorlog onverminderd fel doorging, bleef de goudprijs enkele weken hetzelfde, waarna hij maandag kelderde tot onder de 4.200 dollar.
Goud wordt vaak ingezet ter bescherming tegen inflatie en behoudt doorgaans zijn koopkracht op de lange termijn. Op de korte termijn kan het rendement ervan echter teleurstellend zijn, vooral als de reële rente stijgt. Dat wil zeggen: de voor inflatie gecorrigeerde rente.
Volgens Mark Haefele, Chief Investment Officer bij UBS Global Wealth Management, „beschermt goud eerder tegen de bredere gevolgen van oorlog dan tegen een directe oorlogsdreiging“. De recente prestaties van goud weerspiegelen hoe goud zich historisch gezien gedroeg als sprake was van zulke gebeurtenissen en beleggers liquiditeit en alternatieven zoeken zoals energie-activa.“
Zo steeg de goudprijs 15% nadat de oorlog tussen Rusland en Oekraïne uitbrak in 2022 en daalde die weer 15 tot 18% toen de Federal Reserve de rente verhoogde. Hetzelfde gebeurde tijdens de Golfoorlog en de oorlog met Irak: eerst steeg de goudprijs met respectievelijk 17% en 19%, daarna daalde die weer, toen de spanning afnam.”
Van geopolitieke schok tot inflatieschok
„Dit is een schoolvoorbeeld van wat ik de ‘olieschokparadox’ noem op de goudmarkt”, zegt Daniel Marburger, CEO van StoneX Bullion. Een paradox omdat de hogere energieprijzen, die het gevolg zijn van hogere olieprijzen, de Amerikaanse dollar heeft versterkt en de rente hebben opgedreven. Normaal gesproken zou een belegging die gevoelig is voor inflatie, zoals goud, daar juist van moeten profiteren. “De eerste prijsstijging was volkomen rationeel, een klassieke veiligehavenvlucht als reactie op een grote geopolitieke schok”, zegt hij. De daarop volgende daling wijst echter op een grotere verandering .
Volgens Marburger wordt „de sterke stijging van de olieprijs nu gezien als risico op een hogere inflatie“. Deze nieuwe interpretatie – van geopolitieke schok naar inflatieschok – is cruciaal. Beleggers die eerder uitgingen van meerdere renteverlagingen in 2026 houden nu rekening met een veel restrictiever beleid. En dat „verandert de afwegingen die de Fed maakt“, zegt hij.
Waarom een sterke dollar slecht is voor de goudprijs
De Amerikaanse dollar is ondertussen in waarde gestegen, omdat olieprijsstijgingen de dollar in tijden van acute spanning doorgaans versterken als wereldwijde reservevaluta. Dat is een extra tegenslag voor het gele metaal.
„De steeds sterkere verwachting van beleggers dat centrale banken hun beleid zullen aanscherpen, hebben het reële rendement opgedreven en, gezien de rol van de Amerikaanse dollar als veilige haven en het belang van de VS als energie-exporteur, de dollar ondersteund“, zegt Matt Bance, oplossingsstrateeg en portefeuillebeheerder bij T. Rowe Price. „Een hoger reëel rendement en een sterkere dollar betekenen directe tegenslag voor een niet-renderende belegging als goud.“.
Tegelijkertijd zegt Marburger van StoneX dat „acute geopolitieke spanningen in eerste instantie gunstig zijn voor ’s werelds belangrijkste reservevaluta, maar dat zorgen over de inflatie op de lange termijn de prijs van edelmetalen ondersteunen.“
Positiedruk en marktmechanismen
Ook de marktdynamiek op de korte termijn speelt hierbij een rol. Goud had toen de huidige crisis begon net een sterke opmars achter de rug in 2025. Vorig jaar steeg de goudprijs 65% doordat het vertrouwen in het monetaire beleid van centrale banken afbrokkelde, net als de begrotingsdiscipline en politieke stabiliteit in de VS. Ook bleven centrale banken maar kopen, waardoor goud er nu niet goed in slaagt om stapsgewijs kapitaal aan te trekken als veiligehavenbelegging. In plaats daarvan hebben beleggers de volatiliteit aangegrepen om hun posities af te bouwen en hun winst te nemen.
„Als de dollar sterker wordt door geopolitieke onrust, komen handelaren in de knel“, zegt Marburger van StoneX. „Dan verkopen ze goud, niet omdat ze denken dat dit een slechte investering is, maar omdat goud liquide is en zij snel contant geld nodig hebben.“
De goudprijs daalt dus niet omdat de geopolitieke risico’s minder groot zijn geworden. Maar wél omdat door de angst voor een hogere inflatie, die veroorzaakt wordt door stijgende olieprijzen, de markt geen renteverlagingen meer verwachten, de dollar sterker staat en beleggers hun posities met een hefboomwerking afbouwen.
Wat staat ons nog te wachten met de goudprijs?
Beide deskundigen blijven positief over de vooruitzichten van goud op de lange termijn. Al zijn er meer hobbels op de weg dan twee maanden geleden.
Volgens Bance van T. Rowe Price wordt „de goudprijs de komende maanden bepaald door vier factoren, die onderling samenhangen. Dat zijn de reële rente, de omvang en duur van de hogere energieprijs en de geopolitieke veranderingen, de kracht van de Amerikaanse dollar en de hoeveelheid kapitaal die belegd wordt.“
Alles bij elkaar opgeteld, zegt Bance, is de meest waarschijnlijke uitkomst voor de korte termijn een periode van grotere schommelingen, doordat deze factoren elkaar tegenwerken. „Op de langere termijn pleiten structurele factoren dit jaar – vooral de aanhoudende vraag van centrale banken naar goud en de grotere politieke onzekerheid – voor goud als een strategische belegging, in plaats van als een kortetermijnpositie.”
De goudprijs is nog steeds een stuk hoger dan een jaar geleden en de fundamentele factoren die daarvoor gezorgd hebben zijn onveranderd: de geopolitieke zorgen, de afnemende rol van de dollar, de hoge schulden en de structurele vraag van centrale banken.
Voor dit jaar blijven de grote banken optimistisch over de prijsontwikkeling van de dollar. UBS houdt het op 6.200 USD in september, Deutsche Bank gaat uit van 6.000 USD per troy ounce en Société Générale verwacht dat goud eind dit jaar 6.000 USD per troy ounce waard zal zijn.
Bij StoneX vinden ze de huidige prijs reëel, gezien de huidige onzekere omstandigheden. Wel kan de goudprijs behoorlijk stijgen als de oorlog met Iran escaleert of de vrees voor stagflatie (een combinatie van hoge inflatie, een stagnerende economische groei en een hoge werkloosheid) andere beslissingen afdwingen. Een daling van de goudprijs valt te verwachten als de inflatiecijfers de Fed dwingen om tot halverwege dit jaar een agressief beleid te blijven voeren.
Wat kunt u als belegger nu doen?
Het ergste wat een belegger kan doen, is emotioneel reageren op koersschommelingen die van korte termijn zijn. Zowel Marburger als Bance benadrukken dat goud een belegging voor de lange termijn is en niet voor de korte. Dit vanwege de structurele vraag naar goud van centrale banken en de positie van goud als belegging die je portefeuille beschermt.
Daniel Marburger adviseert om 10 tot 15% van een gespreide portefeuille in edelmetalen te beleggen. Daarbij zouden beleggers aan de bovenkant van deze bandbreedte moeten gaan zitten als zij zich echt zorgen maken over systeemrisico’s, een steeds kleinere rol van de dollar of een harde crash. StoneX is duidelijk: risico’s afdekken is weer belangrijk en bij financiële en geopolitieke spanningen zijn energie en goud daarvoor de aangewezen middelen.
Wel adviseert Matt Bance om overwogen te zijn in goud, maar onderwogen te zijn in rentegevoelige beleggingen [zoals obligaties met een lange looptijd, red.]. „Goud kan, net als obligaties, koersdalingen van aandelen helpen opvangen als de economie slecht draait of het reële rendement daalt. Maar het heeft ook grotere veerkracht getoond dan obligaties in periodes dat de reële rendementen stijgen.”
