Belangrijkste punten
- Aandelenmarkten gaan voor het grootste deel niet meer uit van het meest pessimistische scenario voor de Iran-oorlog; de beurs blijft omhoog bewegen.
- Het risico op een hogere inflatie blijft en daarmee het risico dat de ECB besluit om de rente te verhogen.
- Europese groei blijft een probleem, maar er liggen nog steeds kansen voor beleggers in de defensiesector.
Karen Gilchrist: De wereldwijde markten blijven veerkracht uitstralen, al borrelt er onder de oppervlakte onzekerheid. Een oplossing voor de Iran-oorlog blijft uit, nieuwe politieke onrust brengt het Verenigd Koninkrijk aan het wankelen en de Europese economie kampt met groeiproblemen. Om te bespreken wat het effect hiervan wereldwijd is en welke risico’s en kansen hiermee gepaard gaan, spreek ik met Neil Wilson, beleggingsstrateeg voor het Verenigd Koninkrijk bij Saxo. Welkom, Neil.
Laten we beginnen met de macro-economische vooruitzichten, vooral gelet op de oorlog tussen de VS en Iran. Een oplossing lijkt nog niet dichterbij gekomen, maar de financiële markten blijven er vrij rustig onder. Wat zijn de vooruitzichten volgens u? Hoe stelt u zich hierop in, en welke risico’s heeft de toekomst in petto?
Beleggers gaan niet uit van het slechtste scenario voor de Iran-oorlog. Maar risico op een hogere inflatie bestaat nog steeds
Neil Wilson: De onrust over de Iran-oorlog is al een tijdje aan de gang en eind maart bereikte de markt wel zo ongeveer zijn dieptepunt, zeker de Amerikaanse markt. Nu gaat het meer over de richting waarin de markt zich aan het ontwikkelen is. De markten hebben de extreme risico’s al min of meer ingecalculeerd: het type scenario waarin de hele boel in elkaar stort. Nu gaat de aandacht vooral uit naar de vraag hoe duurzaam het inflatiebeeld is.
Er kwam een behoorlijk hoog PPI-cijfer naar buiten, zoals de Amerikaanse producentenprijsindex heet, en nog een paar andere cijfers, zoals de import- en CPI-cijfers. Daardoor lijken obligatiemarkten wereldwijd wat te zijn opgeleefd. De rente op 30-jarige staatsobligaties hebben het hoogste niveau in 19 jaar tijd bereikt en ook in Japan stijgt het rendement van obligaties. Beleggers zijn dus bang dat door de Iran-oorlog de inflatie zal oplopen, maar ik denk dat zij zich over het algemeen minder zorgen maken dat het extreme scenario werkelijkheid zal worden. En met de richting, hoewel die langzaam en ongelijkmatig is, gaat het de goede kant op.
Daarnaast ziet, vooral in de VS, de winstgroei er zeer veerkrachtig uit. De winstgroei voor aandelen uit de S&P 500 is dit jaar 20% à 25%. Gecombineerd met een zeer sterke arbeidsmarkt is aan de voorwaarden voldaan dat het jaar positief uitvalt op de financiële markten. Er is wel ruimte voor een terugval begin juni. Ik denk dat het vooral een door de marktstroom gedreven terugval zal zijn. De vraag is vooral hoe groot die terugval zal zijn en dat hangt af van de rentes.
Karen Gilchrist: Hoe zit het met de verstoringen in de toeleveringsketen? U noemt positieve factoren die de markten enigszins stimuleren, maar het lijkt erop dat er nog veel problemen zijn met de toeleveringsketens.
Neil Wilson: Die zijn er inderdaad en het tekort aan kunstmest zal zeker gevolgen hebben voor de voedselprijzen en dergelijke. Maar nogmaals, ik denk dat beleggers daar tot op zekere hoogte al rekening mee gehouden hebben. En er zullen verschillen zijn tussen markten wereld. De VS zijn duidelijk veel beter beschermd en het is makkelijk om uiteindelijk alleen maar over de VS als de markt te praten. maar dat is niet de hele markt. Onder onze klanten ligt de focus zeker op de VS en het Verenigd Koninkrijk. Zij zijn vaak sterk belegd in Amerikaanse aandelen, zoals mensen recent zijn gaan doen. Er zijn dus duidelijk risico’s, naarmate de situatie langer duurt. Maar ik denk dat de richting over het algemeen positief is. Ik denk niet dat Trump in november de tussentijdse verkiezingen wil ingaan met een oorlog in Iran die aan het escaleren is.
Gaat de Bank of England de rente verlagen vanwege de zwakke arbeidsmarkt?
Karen Gilchrist: Laten we de aandacht nu richten op het Verenigd Koninkrijk en Europa. U had het over de druk die de inflatie uitoefent. Wat zijn uw verwachtingen voor het VK en Europa? In hoeverre zullen centrale banken moeten ingrijpen als de inflatie inderdaad een piek bereikt?
Neil Wilson: Ik ben altijd van de school dat „de markt het bij het verkeerde einde heeft“. De markt houdt in haar koersen rekening met renteverhogingen door de Bank of England, maar onderschat de negatieve gevolgen hiervan op de economie en de arbeidsmarkt. In het Verenigd Koninkrijk zijn de arbeidsmarktcijfers nu zeer zwak. De recentste CPI-cijfers laten een daling zien. Nu verwachten we wel dat die in mei, juni en juli weer zullen stijgen, vanwege de basiseffecten in die cijfers en de impact van de energieprijsplafonds die de regering doorvoert.
Maar ik denk dat de situatie niet dezelfde is als in 2022. Er is dus geen sprake van een loon-prijsspiraal. En ook niet van een enorme stijging in de vraag naar goederen en diensten, zoals het geval was na de coronapandemie, toen de arbeidsmarkt uiterst krap was. De situatie is nu dus heel anders en ik denk dat de Bank of England hier wanhopig doorheen probeert te kijken; die probeert af te wachten. Hopelijk stellen de CPI-cijfers haar daartoe in staat in juni. De Bank of England gaat dit in mijn ogen uitzitten, zolang de duiven nog net de overhand hebben en dat de volgende stap dan een renteverlaging zal zijn.
De politieke onrust in het Verenigd Koninkrijk biedt kansen voor obligaties
Karen Gilchrist: Oké, dus voorlopig blijft de situatie stabiel. Maar dit alles speelt zich natuurlijk wel af in een periode van nieuwe grote politieke onrust in het Verenigd Koninkrijk. De obligatiemarkten maken zich grote zorgen over een mogelijk nieuwe Labour-leider, die linkser georiënteerd is, al hebben een paar van hen al gezegd dat dit niet zo zal zijn. Wat denkt u over de huidige situatie in het Verenigd Koninkrijk? Is de nieuwe onrust daar een probleem?
Neil Wilson: We hebben duidelijk meer duidelijkheid nodig over de koers die de regering gaat varen. Ik vind het op dit moment lastig om wat over Britse beleggingen te zeggen. Britse staatsobligaties zijn erg beweeglijk geweest. Ik denk dat de markt waarschijnlijk iets te veel risico-opslag heeft ingeprijsd. Andy Burnham, de belangrijkste concurrent van Keir Starmer en de favoriet, heeft heel duidelijk gezegd dat het VK zich aan de begrotingsregels zal houden; dat zelfs defensie-uitgaven daarvan niet vrijgesteld zijn.
Dat betekent waarschijnlijk dat de belasting omhoog zal gaan. Geen erg rooskleurig vooruitzicht voor de Britse economie. Maar in grote lijnen denk ik dat een groot deel van het risico – zowel het begrotings- als het politieke risico – al in Britse staatsobligaties verdisconteerd is. Het rendement vanaf dat hoogtepunt is weer wat gedaald. En ik denk echt dat het moeilijk gaat worden voor het rendement op Britse staatsobligaties om nog veel boven die hoogtepunten uit te komen.
Daarbij komt dat de Bank of England zich in ieder geval voorlopig afwachtend zal opstellen, de arbeidsmarkt zwak is en de Labour-regering – wie er ook aan het roer staat – begrensd wordt door de obligatiemarkt, doordat zij zich niet echt kan veroorloven om daar tegenin te gaan. Daardoor zouden Britse staatsobligaties de komende paar maanden best goed kunnen presteren doordat ze het de afgelopen tijd zo slecht hebben gedaan.
De ECB zal waarschijnlijk de rente verhogen, ondanks de problematische economische groei in Europa
Karen Gilchrist: Interessant. Als we nu naar Europa kijken, wat is dan uw basisscenario voor komend jaar? Hoe ziet Europa’s toekomst eruit?
Neil Wilson: Europa is een lastig geval. Ik denk dat de kans groter is dat de ECB de rente verhoogt dan dat de Bank of England dat zal doen. De markt gaat bij de prijsbepaling niet uit van een groot verschil tussen de twee. Maar ik denk dat de ECB de rente waarschijnlijk zal verhogen. Ik ben van mening dat er in Europa echt enorme structurele problemen zijn en dat die minder over de Iran-oorlog gaan en meer over de vraag of Europa in staat zal zijn om Draghi’s hervormingen door te voeren en vaart te zetten achter [de invoering van] een aantal veranderingen.
Sommige groeimotoren in Europa hebben het nu moeilijk, zoals Duitse autofabrikanten: dat is een treffend voorbeeld. Ook loopt Europa echt achter op het gebied van AI en technologie. Ik denk dat Europa het op de korte termijn iets beter zou kunnen doen versus de VS, omdat de Amerikaanse economie hard is gestegen, terwijl die in Europa een beetje stagneert. Maar op de langere termijn is de hamvraag of Europa consequent beter kan presteren dan de rest van de wereld. Dát is Europa’s echte probleem.
Nutsbedrijven, grondstoffen en woningbouwers: defensieve kansen
Karen Gilchrist: Welke sectoren zijn potentiële groeimotoren, welke sectoren vallen u op?
Neil Wilson: Op de korte termijn, als je positiever of iets positiever bent over Britse staatsobligaties dan de markt, zou je kunnen kijken naar aandelen die een alternatief zijn voor obligaties, zoals nutsbedrijven, misschien grondstoffenbedrijven of woningbouwers. De koers van metalen en mijnbouwbedrijven is licht teruggevallen na een sterke stijging. Ik denk dat er een oplossing zal komen voor de Straat van Hormuz en Iran en dat de situatie dan misschien wat zal verbeteren. Vooral als de rente op Britse staatsobligaties daalt en de rente op andere obligaties ook iets daalt.
Karen Gilchrist: Tot slot: zijn er nog sectoren die u mijdt en waar wij maar beter bij uit de buurt kunnen blijven?
Neil Wilson: Ik ben niet helemaal zeker over de banken. Maar ik wil geen enkele sector te negatief beoordelen. We zullen zien hoe het afloopt.
Karen Gilchrist: Hartelijk dank voor uw komst.
